Przy projektowaniu budynków z dużymi oknami powinno się rozwiązać kilka kwestii, które nie za każdym razem są widoczne na pierwszy rzut oka. Jedną z nich jest zabezpieczenie przeszkleń znajdujących się blisko poziomu podłogi. W takich miejscach używa się portfenetry szklane, czyli przegrody montowane na zewnątrz okien, najczęściej w otworach bez tradycyjnego balkonu.
Ich misją jest ograniczenie ryzyka wypadnięcia przez okno, a jednocześnie zachowanie dostępu światła dziennego i widoku na otoczenie. Konstrukcje tego typu spotyka się zarówno w nowych budynkach mieszkalnych, jak i podczas modernizacji istniejących obiektów. Sposób ich stworzenia zależy od układu elewacji, wymiarów okna a także miejsca przeznaczonego na mocowanie. Warto mieć na uwadze, że przegroda nie jest elementem jedynie dekoracyjnym. Musi spełniać określoną funkcję ochronną, dlatego jej kształt i sposób montażu powinny wynikać z projektu technicznego, a nie wyłącznie z przyjętej koncepcji wizualnej.
Przed wyborem konkretnego rozwiązania powinno się ustalić, z jakim rodzajem podłoża będzie połączona konstrukcja. Całkiem inaczej przebiega montaż w ścianie żelbetowej, a przeciwnie w przegrodzie o kilku warstwach, obejmującej też izolację termiczną. Istotne jest określenie położenia elementów nośnych a także dobranie mocowań do przewidywanych obciążeń. Szczególne znaczenie ma nacisk wiatru, który zmienia się w zależności od wysokości budynku, jego umiejscowienia i kształtu elewacji. Portfenetry szklane mogą być mocowane za pomocą uchwytów punktowych lub profili, w których osadzona jest krawędź tafli. Wybór zależy w głównej mierze od wielkości przeszklenia, wymogów projektowych i sposobności technicznych obiektu. Na etapie pomiarów powinno się uwzględnić też położenie ramy okiennej, parapetu, obróbek blacharskich i innych elementów znajdujących się w pobliżu. Jeżeli już te kwestie zostaną pominięte, w trakcie montażu może się okazać, że zaplanowane punkty mocowania kolidują z istniejącą zabudową. W starszych budynkach dodatkowym utrudnieniem bywa brak zupełnej dokumentacji lub zmiany wprowadzone w trakcie wcześniejszych remontów.
Kolejną kwestią jest dobór szkła a także pozostałych części systemu. W konstrukcjach pełniących funkcję bariery używa się należycie wybrane szkło bezpieczne, w tym opcje hartowane i laminowane. Materiały te różnią się właściwościami i zachowaniem po rozbiciu, dlatego ich zastosowanie powinno odpowiadać wymaganiom konkretnego projektu. Liczy się nie tylko grubość tafli, lecz również jej wymiary, sposób podparcia, obróbka krawędzi a także rozmieszczenie uchwytów. W przypadku szkła mocowanego punktowo istotne są również otwory i odległości od krawędzi, ponieważ wpływają na pracę materiału pod obciążeniem. Z kolei profile liniowe wymagają dobrego dopasowania do grubości tafli i przewidzianego sposobu jej osadzenia. Nie należy samodzielnie zastępować wskazanych elementów innymi mocowaniami ani edytować parametrów szkła bez sprawdzenia zgodności z dokumentacją. Na pozór niewielka modyfikacja może przemienić rozkład sił w konstrukcji. Wszelkie odstępstwa powinny być oceniane przez osobę odpowiedzialną za rozwiązania techniczne, z uwzględnieniem obowiązujących wymogów.
W trakcie użytkowania przegrody znaczenie ma nie tylko stan samego szkła, ale też kondycja mocowań i dostępność powierzchni do czyszczenia. Na taflach osadzają się zanieczyszczenia z powietrza, ślady deszczu a także pył, a ich ilość uzależniony jest od położenia budynku i warunków otoczenia. Przy oknach na wysokich kondygnacjach należy uprzednio przewidzieć sposób mycia zewnętrznej strony szkła, ponieważ dostęp z wnętrza może być ograniczony. Do pielęgnacji powinno się używać środków odpowiednich dla przeznaczonych materiałów, by nie uszkodzić szkła, uszczelek ani powłok ochronnych na elementach metalowych. Podczas okresowych sprawdzeniu warto zwracać uwagę na pęknięcia, wyszczerbienia krawędzi, korozję oraz oznaki poluzowania albo przesunięcia mocowań. Uszkodzeń nie należy oceniać jedynie na bazie ich wielkości czy widoczności. Dosłownie niewielka zmiana może wymagać sprawdzenia, jeżeli już znajduje się w pobliżu punktu mocowania. W sytuacji zauważenia nieprawidłowości potrzebna jest ocena techniczna i ustalenie dalszego postępowania. Zakres przeglądów a także konserwacji powinien wynikać z dokumentacji zastosowanego systemu i warunków jego eksploatacji.
Polecamy: szklarz łódź.